من گناه کردم! فکر نکنین که روال شکوفه و عاشقی و بایکوت آخرش به گناه میرسه!! نه بابا! گناه فرهنگی هنری انجام دادم. تو خبرها شنیده بودم که فیلم سنتوری از یه جا در رفته و تو بساط دست فروشها پیدا شده. همینجوری گفتم بزار ببینم تو اینترنت هم هست. دیدم بعله!!!!! بعد گناه را مرتکب شدم و دانلود کردم و تماشا. ولی خدایش به من حق بدین! من که نمی تونم بیام ایران و برم سینما که این فیلم را ببینم!! پس گناهی متوجه من نیست! چه قاضی خوبی هستمو!!! کسی مورد داوری داره بده دست من! البته دلم برای خودم سوخته بود. صبح ساعت ۶ طبق معمول با یه خواب مزخرف پریدم. بعد تصمیم گرفتم تو هوای آفتابی و سرد اینجا برم دوچرخه سواری شاید یه کم حالم جا بیاد. دیدم دوباره سرگیجه شروع شد! لعنتی نمیدونم چرا دست از سرم بر نمیداره. یه چیزی خوردم و پشت سرش قرص مربوطه و بعد تخت خوابیدن! ولی خوابم نمیبرد که! گفتم بزار فیلم ببینم که رسیدم به سنتوری. باز تو خبرها خوانده بودم که از منتقدین خواسته بودن در مورد این فیلم نظر ندن چون اگه نظر بدن یعنی اونها هم گناه منو مرتکب شدن و فیلم را غیرقانونی دیدن. ولی من که منتقد نیستم، پس نظر میدم! البته در جریان دقیق بلایی که سر فیلم اومده نیستم. بنظرم فیلم یه جورایی ساده نگری توش داشت. اصل قضیه معتاد شدن علی سنتوری برام قابل قبول نبود، اینکه ربطش بدین به فشارهای موجود تو مملکت. اینجوری باید ۵۰ میلیونی معتاد تو ایران باشه!!! با حساب بچه های بالای مهد کودک! هرچند از یه بچه مهد کودکی هم شنیده بودم که به مامانش میگفت اینقدر سر به سرم نذار اعصاب ندارم!!!! آدمهای زیادی با شخصیت علامت سئوال تو فیلم ول میزدن! این جاوید هیچ جا بیخیال کرواتش نشد! ولی کلی با بازیهای قشنگ بهرام رادان و گلشیفته فراهانی کیف کردم. این دختر که بی نظیره. شایدم چون صورتش منو یاد دوست دوردستم میندازه اینقدر دوستش دارم. خلاصه سنتوری را فیلم آموزش سنتور و اعتیاد و کمی هم تور کردن هنرمند جماعت دیدم! آهنگهای محسن چاووشی هم قشنگه، یه جورایی آدم را تکان میده!
بنفشه جونم، از شنیدن صدات کلی ذوق کردم و یهوا سرگیجه ام پرید. دوست دارم عزیزم