منظره اقیانوس از تراس اتاقم

اسباب کشی به ونکور

سلام بر رفقای نازنین که هنوز یاد من هستن!
شرمنده که این طرفها کم پیدام میشه. فکر نکنین سرم اینقدر شلوغه که وقت سر خاراندن ندارم! نه بابا، از این خبرها نیست! دیروز داشتم فکر میکردم که من این وبلاگ را یه 4-5 ماهی بعد از اومدن به انگلیس راه انداختم. البته علت اصلی اش این بود که لپ تاپ نداشتم اون موقعه! الانم دارم فکر میکنم با اینکه لپ تاپ دارم هنوز ولی نیاز به زمان دارم که نوشتنم بیاد! یا بقول خودمون اینجا جا بیافتم و بعد بیام اینجا نظر بدم! 
یه چند روزه که از پیش فامیل دور اومدم به ونکور. چرا؟ شهری که بودم یه شهر کوچیک بود که فقط یه دانشگاه داشت و تو اون دانشگاه هم کسی منو دوست نداشت! اصولا هنوز کسی تو کانادا منو دوست نداری چون هنوز بیکارم!!! اگه دوستم داشتن بهم کار میدادن دیگه، مگه نه؟! اصل مطلب اینه که من ظاهرا برای این مملکت زیادی تحصیل کرده هستم! مشکل بعدی هم اینه که حالا تحصیل کرده هستی به جهنم، ولی تحصیلات کانادایی نداری، سابقه کار کانادایی نداری!! ای تو روحتون....مگه قبل اینکه بیام اینجا نمیدونستین که یه مهاجر این چیزها را نداره و فقط دو تا چمدان و سه تا ساک داره؟!! اول بسم الله تو شهر قبلی رفتم پیش یه اوستای دیوانه که فامیل دور معرفی کرده بود. وقتی یه نگاه به مقاله و یه کم به توضیحات بنده در مورد پروژه دکتری ام گوش داد، بهم فرمودن که برو کتاب "دکتری کافی نیست" را بخوان!! قیافه ام شبیه کسی بود که یه چند سطل آب یخ همراه با قطعات یخ رو سرم ریختن!! بعد که یه مقدار برام رفت بالا منبر و بهم توصیه کرد که بی خیال پست داک بشم چون تدریس دوست ندارم، ظاهرا فهمید که حالم بد شده! چون من وقتی حالم بده قیافه ام کامل نشان میده که چه مرگم هست! بعد شروع کرد به حرفهای مثبت زدن که نه، نگران نباش، کار پیدا میکنی و .........میتونم بگم که تا چندین روز حالم خیلی بد بود! فکر نمیکردم در بدو ورود یکی پیدا بشه که... به هیکل آدم! بعد از دوستان فامیل دور شنیدم که این اوستا کمی خل تشریف داره و دانشجوهاش هم میگن خله، بی خیالش بشو! خوب مرض داشتی منو به یه خل معرفی کردی؟!!
دولت کانادا به یه سری موسسات بودجه میده که به مهاجرها و پناهنده ها کمک کنه که تو این مملکت زندگی کنن! اونجا هم که رفتم بهم گفتن که ای وای...زیادی تحصیل کرده هستی!! آقا جون...من غلط کردم که تحصیل کردم!! خوب قبلا به من نگفته بودن حقوق زیادی تحصیل کرده با یه کم تحصیل کرده تو این مملکت زیاد فرق نمیکنه!! حتی نگاه کردم و دیدم حقوق پست داک از حقوق یه مثلا شیمست که تو کارخانه کار میکنه خیلی کمتر هست. مگه اینکه استاد دانشگاه باشی که حقوقت زیاد باشه. خلاصه که اونجا که بودم رفتم که از مزایای این مراکز استفاده کنم. برامون کلاس گذاشتن که چطوری رزومه بنویسن و مصاحبه بشین و دنبال کار تو اینترنت بگردین و ... ولی نکته کلیدی این هست که بازار کار توی این مملکت ظاهرا بیشتر زیرزمینی یا مخفی هست. یعنی مثلا حسن آقا دنبال یه نیروی کاری میگرده به احمد آقا میگه احمد آقا تو کسی را میشناسی که فلان کاره باشه؟ احمد آقا هم میگه نه والله ولی بزار از اصغر آقا بپرسم! اصغر آقا هم میگه نه خودم کسی را نمی شناسم ولی چند روز که فروشگاه دریانی بودم شنیدم که یکی از صاحب مغازه میپرسید که نیرو برای فلان کار نمیخوای؟ حالا ته و توش را برات در میارم! و اینجوری میشه که کامبیز که اصلا اصغر آقا و احمد آقا و حسن آقا را نمی شناسه، کار پیدا میکنه!!! حالا منی که تو این مملکت هیچ کسی را نمی شناسم و اصولا تو مغازه هم غیر از اینکه خرید کنم و سرم را مثل بز بندازم پایین و برم بیرون، کار دیگه ای بلد نیستم، بیکار میمونم!! دوستان دقت کنید که بجای همه اسامی ذکر شده در بالا که اسامی حقیقی نیستن، شما باید اسامی چینی، کره ای، ژاپنی و خلاصه چشم بادامی بزارین چون این شهر پررررررررررر از این موجودات ریزچشم ریزبین هست!!! 
من اصلا برای آب و هوای این مملکت آماده نیستم! تازه من تو بهشت کانادا هستم چون ظاهرا از سرمای کشنده کانادا اینجا خبری نیست ولی برای من سرده! یه دو روز باران خفن این شهر را دیدم که همه وجودم را خیس آب کرد، یه دو روز آفتاب دیدم ولی همچین بادی میامد که دماغم را مثل دماغ دلقکها قرمز قرمز کرد. فکر کنم هیچ کدام از لباسهای مثلا گرمی که با خودم دارم به درد اینجا نمیخوره و باید برم لباس مخصوص این مملکت را بخرم. قراره جمعه برف بیاد اینجا و البته مملکت خودمون از این نظر جلو زده که بسی باعث مباهات است. ونکور کوههای زیبایی داره که اولین چیزی بود که توجه من را جلب کرد و یهویی یاد تهران افتادم و فیلم یاد هندوستان کرد! دقیقا هم روی کوههاش برف زده بود که دیگه دلم غش رفت یهوووو!!
آخرین جمله قصاری هم که این چند روز گفتم اینه:
همه زندگی را تو دو تا چمدان و سه تا کیف چپوندن و مثل لاک پشت با خودت اینور اونور بردن کار هر کسی نیست!! گاو نر میخواهد و مرد کهن، لاک پشت جان!!!