مدتهاست که وبلاگ فرناز و نازنین را دنبال میکردم. پارسال که برادرشون خدابیامرز شد با اینکه هیچ کدامشون را تو زندگی ام ندیدم ولی بقدری گریه کردم که سردرد عظما گرفتم! حالا دو باره این خانواده عزادار شده! پدرش هم به رحمت خدا رفته بعد از مدتها بیماری سخت. بلد نیستم به کسی که داغداره دلداری بدم! بنظر هر حرفی براشون زر زیادی هست! ببخشیدو! بعضی وقتها تو کار خدا میمونم که وقتی میخواد مصیبت به آدم بده یهو شیلنگ مصیبت را باز میکنه بدون اینکه ببینه بنده اش اون زیر له شده یا نه! و این جور موقعه ها هست که به خودم میگم خاک بر سرت که با این مشکلات مزخرفت نشستی زانوی غم بغل گرفتی، فقط یه نگاه به آدمهای دور و ورت بنداز و ساکت شو لطفا! خدایش بیامرزد.....:((